Ik sta op het dek van een schip, met mijn voeten op de rand, er is geen reling. Toch ben ik niet bang in het water te vallen. Ik snuif de frisse ochtendlucht in, en kijk om mee heen. Het schip blijkt een vliegdekschip te zijn, en we liggen in een fjord in Noorwegen.
Ik kijk naar beneden en zie wat dingen. Ik heb onberispelijk gelakte zwarte verfijnde schoenen aan. Ik draag een driedelig zwart pak, met stijf gestreken wit hemd en bol geknoopte rode das. En o ja, ik sta onder een deltavlieger die ik met mijn handen vasthoud. En tussen mijn knieën houd ik een dikke bom gekneld.
Ik kijk naar links, en zo’n tiental meter verder staat Karel De Gucht, in een driedelig pak met wit hemd, paarse das en zwarte lakschoenen, onder een deltavlieger en met een bom tussen de knieën.
Hij roept naar me: “Kom, Wulleman, we gaan Kaboel bombarderen”
En weg vliegen we.
Ik word verward wakker.
(noot: ik heb deze droom gehad ten tijde van de Amerikaanse inval in in Afghanistan)
Zotte dromen 