Dit is een hele vreemde droom, vooral omdat er zo bijzonder weinig actie in gebeurt.
Het speelt zich af in een klassiek klaslokaal, zo’n ouderwets met gekleurde tegels op de vloer, en vooraan voor het bord, waar de leraar staat, een verhoogje van één trede over de volledige lengte van het klaslokaal.

Het klaslokaal zelf is volledig leeg, op één bankje na, waarin ik zit. Op het verhoogje vooraan, staan een twintigtal barkrukken van verschillende hoogtes. Op elk van die barkrukken zit een leraar of een prof uit mijn verleden. Ze zitten, met de armen gekruist, stil en streng naar mij te kijken. Niemand zegt iets. Dit gaat de hele nacht door, tot ik wakker word.
O ja, en ze hebben allemaal een vijf centimeter dikke pannenkoek gedrapeerd op hun hoofd.