Ik krijg een telefoontje van mijn oude lagere school dat ze iets van mij teruggevonden hebben, en of ik het wil komen oppikken.
Ik ga naar die school en op de speelplaats staat mijn oude Saab cabrio. Ik ben blij en wil instappen, maar de auto zit vol oude spullen, zoals oude kleren, kartonnen dozen, een rode Fisher-Price speelgoedtelefoon en een doos oude Flair-magazines.
Ik moet plots naar het toilet en loop de school binnen. Ik vind niet direct de toiletten, maar gelukkig komt Barack Obama uit één van de klassen en wijst me de juiste richting uit. Twee van zijn Secret Agents begeleiden me.
Als ik weer buitenkom is de Saab weg, en staat de speelplaats vol wit-gele tenten. Uit één van die tenten komt een ex-klant me tegemoet gestapt, duwt me een papiertje in de handen en vraagt me om het te lezen. Het blijkt een in het Spaans geschreven verslag te zijn van een observatie van een groep vluchtelingen aan de Amerikaans-Mexicaanse grens.
Mijn ex-klant zegt dat hij van de CIA is en vraagt me in dienst te komen om die vluchtelingen in het oog te houden. Het enige wat ik zou moeten doen is de hele dag naar de Mexicaanse tv kijken, en notities maken.
Ik weiger en wandel naar huis.
Als ik daar aankom staat er een koerier met een pakje. Het blijkt een gele broodmachine te zijn, een cadeautje van mijn CIA-ex-klant, die hoopt me daarmee te overtuigen om in dienst te komen.
Ik lach en schiet wakker.
Zotte dromen 