Ik zit op een zolder (die ik herken als die van het huis van mijn grootvader). Ik zit aan een stoffig bureau, en rondom mij staan een tiental flipcharts die ik heb volgekrabbeld met wiskundige formules. In mijn droom snap ik die ook, en ben ik een wiskundige.
Plots zit Steven Hawking naast mij. Geen idee hoe hij de zoldertrap is opgeraakt met zijn rolstoel. Hij zegt me dat hij door de Belgische regering is aangezocht om hun nieuwe wiskundige adviseur te worden, en vraagt me of ik zin heb om daarbij zijn assistent te zijn.
Nog voor ik kan antwoorden, hoor ik gestommel op de trap en komt Alexander de Croo binnen, samen met een hele groep journalisten, met camera’s en geluidsapparatuur en de hele kraam. Ze komen duidelijk om Steven Hawking (en mezelf) te interviewen.
Plots springt mijn (heel erg levendige) kitten op mijn tafel. Alle journalisten én Alexander De Croo zijn gecharmeerd door die kleine pluizebol en verdringen zich rond de tafel om hem te aaien en ermee te spelen. Steven Hawking en ikzelf houden ons afzijdig en praten wat.
Plots is alles en iedereen verdwenen, en zit ik alleen in mijn living naar tv te kijken. Op het scherm verschijnt Alexander De Croo die trots aankondigt dat mijn kitten zijn nieuwe adviseur wordt.
Ik word wakker.
Zotte dromen 